حافظ

دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود

از سر شب سخن از سلسلع ی موی تو بود

حافظ

روی بنمای و وجود خودم از خاک ببر

خرمن کوفتگان را همه گو باد ببر